جنگل‌های شمال

مقالاتی درباره جنگل‌های هیرکانی (خزری) در شمال ایران

 
مشکلات صنایع چوب در شمال
ساعت ٥:٢٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٤ مهر ۱۳۸٦  

جنگل‌های شمال، تنها منبع تولید چوب جنگلی در کشور محسوب می‌شود و بقیه چوب مورد نیاز، از طریق چوب غیرجنگلی یا واردات تامین می‌گردد.
جمعی از کارشناسان  صنایع چوب در گفتگو با ایرنا، ضمن ابراز نگرانی از روند اعطای مجوز به کارخانه‌های صنایع چوب با وجود کمبود چوب در کشور ، خواهان هماهنگی نهادهای مسوول برای ساماندهی و رفع مشکلات صنایع چوب شدند. کارشناس ارشد دفتر امور بهره برداری جنگل و مرتع سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور دراین‌باره گفت: هم‌اکنون ‪ ۶۰‬کارخانه بزرگ صنایع چوب درکشور فعال است که‌از این میان، ‪ ۳۸‬کارخانه در شمال قرار دارد.
یدالله حسین‌پور افزود: ‪ ۶۳‬درصد واحدهای بزرگ صنعت چوب کشور در شمال دایر است و شامل ‪ ۱۰‬کارخانه در استان گلستان، ‪ ۲۰‬کارخانه در منطقه ساری (شرق مازندران) ، یک کارخانه در منطقه نوشهر(غرب مازندران) و هفت کارخانه در استان گیلان است.
وی ادامه داد: همچنین دو کارخانه بزرگ کاغذسازی ایران با نام‌های چوب و کاغذ ایران(چوکا) و چوب و کاغذ مازندران، درشمال فعالیت دارد.
حسین پور اظهارداشت : در سال۱۳۸۴ مجموع چوب برداشتی از جنگل‌های شمال‪  ، ‪ ۸۱۸‬هزار مترمکعب بود و با توجه به وضع جنگل‌های شمال، ما نمی‌توانیم بیش از این برداشت و چوب مورد نیاز صنایع را تامین کنیم.
این کارشناس ارشد صنایع چوب گفت: درکنار کمبود چوب فعلی، اضافه شدن هفت کارخانه بزرگ دیگر را هم باید در نظر گرفت که از این تعداد چهار کارخانه در شمال بهره‌برداری می‌شود.
وی بابیان این که خط تولید بیشتر این کارخانه‌های درحال ساخت، در سال ۱۳۸۶فعال می‌شود، گفت: در این صورت نیاز چوبی کشور، یک میلیون متر مکعب افزایش می‌یابد و کمبود چوب، جدی تر می‌شود.
حسین پور ، راه حل این مشکل صنایع چوب را توسعه زراعت چوب و یا افزایش واردات ذکر کرد و افزود: کارخانه‌هایی نظیر چوب و کاغذ مازندران، صنعت چوب شمال، شموشک و تخته شهید باهنر باعقد قرارداد و تضمین خرید به درخت‌کاران، به فکر تامین چوب آینده خود هستند.
کارشناس ارشد دفتر صنایع چوب و بهره‌برداری سازمان جنگلها و مراتع تاکید کرد : دستگاه های موجود در کارخانه‌های صنایع چوب کشور، قدیمی و دانش فنی کارکنان، ضعیف است.
به گفته او محصولات و فرآورده‌های چوبی ، معیار استاندارد ندارند و به تازگی موسسه استاندارد در حال بررسی استاندارد کردن روکش‌ها ، تخته‌ها و نئوپان است.
حسین پور یادآور شد: فقط  کارخانه  ‪  MDF‬در شهرستان  نور  که با مشارکت چینی ها ساخته شده تا حدی مدرن است و باید فناوری قدیمی به فناوری جدید تغییر یابد.
وی پیشنهاد کرد : توسعه زراعت چوب و به طور خاص ، صنوبر کاری می‌تواند مشکل کمبود چوب را حل کند و همچنین می‌توان با انتقال مازاد باگاس نیشکر از استان خوزستان به شمال، از آن برای ساخت کاغذ و نئوپان استفاده کرد.
پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران گفت:برای حل مشکل کمبود چوب صنایع کشور دو راه‌ کلی وجود دارد که عبارت است از واردات و تولید چوب.

 یوسف گرجی بحری  افزود: دروضع فعلی به نظر نمی‌آید که واردات چوب آسان باشد و باتوجه به گزارش انجمن چوب ایران واردات چوب گِرد و باپوست ، مشکل قرنطینه‌ای دارد.
وی ادامه داد: اگر قرار باشد چوب به صورت پوست کنده وارد شود، قیمت آن بالا می‌رود و به ضرر صنایع چوب تمام می‌شود و اکنون مشکل اصلی کمبود چوب ، مربوط به چوب‌های کوچک و کم قطراست.
این پژوهشگر اظهارداشت: قیمت چوب درایران، دوبرابر قیمت جهانی است واین وضع ، در بسیاری دیگر از محصولات کشاورزی هم دیده می‌شود.
گرجی افزود : چوب مورد نیاز کشور را می‌توانیم در داخل و با اجرای چهار برنامه تامین کنیم که نخسیتن راه برای تحقق این هدف ، کاشت گونه‌های مناسب در تمامی نواحی بوم شناختی ایران است.
پژوهشگر  مرکز  تحقیقات کشاورزی  و  منابع طبیعی  استان  مازندران  تاکید کرد: می‌توان در شمال کشور کاج و صنوبر و در جنوب و دیگر مناطق گرم، اوکالیپتوس کاشت.
وی گفت : راه دوم برای تامین چوب‌های کوچک اندازه و مناسبِ صنایع تخته فشرده و نئوپان و ‪ ، MDF ‬اجرای عملیات پرورشی تنک کردن در بیش از ‪ ۳۰۰‬هزار هکتار عرصه‌های جنگل کاری شده در شمال کشور است.
گرجی افزود: لازم است که در بسیاری از این مناطق جنگل کاری شده ، قطع ، برداشت و تنک کردن انجام شود که بسته به گونه، این کار از حدود ‪ ۱۰‬سالگی به بعد انجام می‌شود و تاخیر در آن، ازبین رفتن درختان جوان را درپی دارد.
این پژوهشگر ،سومین  راه دیگر تامین چوب صنایع را تنک کردن جنگل‌های طبیعی دانست و گفت : جنگل‌های ما به طور کلی مسن است ولی توده‌های جوان هم یافت می‌شود که با این عملیات پرورشی ، می‌توان از آنها چوب به دست آورد.
وی ادامه داد: چهارمین راه، توسعه درخت کاری با درختان بومی و غیر بومی دراراضی دولتی و خصوصی،مانند کاشت انواع اصلاح شده صنوبراست که دراین بین، بخش خصوصی باید با وام‌های کم بهره و تضمین خرید، حمایت شود.
گرجی افزود: صنایع و بانک‌ها باید در این فعالیت ، مشارکت کنند و حتی می‌توان تعاونی‌های فارغ‌التحصیلان منابع طبیعی تشکیل داد و سرمایه لازم را برای کشت چوب در اختیار آنها گذاشت.
پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران ادامه داد: مناسب است پنج درصد از اراضی آبی زیر حوزه‌های سدهای کشور به کشت چوب و اگروفارستری( تلفیق زراعت چوب و کشاورزی) اختصاص یابد.
وی با پیشنهاد اینکه یارانه به تولیدکننده داده شود نه مصرف‌کننده گفت: راه حل اصولی و پایدار تامین چوب کشور، جنگل‌کاری صنعتی‌است و می‌توان تولید چوب را در شمال کشور توسعه داد.
گرجی تاکید کرد: تامین خمیرکاغذ و مواد سلولزی باید بر روی باگاس نیشکر تمرکز یابد نه چوب و باید کسانی تصمیم‌گیر باشند که فقط امروز را نبینند و به فردا هم بیندیشند.
گفتنی است سید وجیه‌الله موسوی مدیرکل دفتر امور بهره برداری جنگل و مرتع سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور، از ناهماهنگی وزارت صنایع با این سازمان در امر اعطای مجوز احداث کارخانه‌های صنایع چوب انتقاد کرد و خواستار ایجاد تعادل بین تولید چوب و صنایع مصرف‌کننده شد.



 
 
 
< head > < / head > < head > < / head >